Przejście grani Czerwonych Wierchów to jedna z najbardziej widowiskowych i jednocześnie najpopularniejszych wycieczek w polskich Tatrach. Trasa prowadzi przez cztery charakterystyczne szczyty: Ciemniak (2096 m n.p.m.), Krzesanicę (2122 m n.p.m.), Małołączniak (2096 m n.p.m.) oraz Kopę Kondracką (2005 m n.p.m.). Taka wycieczka to rozległe panoramy, szerokie grzbiety i stosunkowo niewielkie trudności techniczne. Czerwone Wierchy z Kir to doskonała propozycja dla osób posiadających dobrą kondycję i podstawowe doświadczenie górskie.

Czerwone Wierchy z Kir – przebieg trasy
Kiry – początek wycieczki na Czerwone Wierchy
Wędrówkę rozpoczynamy na parkingu w Kirach. Miejsca tutaj nie braknie dla nikogo, a cena parkingu to przewżnie 30 zł za cały dzień. Początkowe metry to spacer Doliną Kościeliską. Po krótkim odcinku opuszczamy zielony szlak i czerwonym rozpoczynamy mozolne podejście w kierunku Chudej Przełączki.
Ten fragment trasy jest najbardziej wymagający pod względem przewyższeń. Szlak prowadzi głównie przez las, dlatego widoki pojawiają się dopiero po osiągnięciu górnych partii grani.
Podejście na Ciemniak (2096 m n.p.m.)
Po wyjściu ponad granicę kosodrzewiny krajobraz otwiera się niemal natychmiast. Na podejściu możemy cieszyć oczy widokiem na Tatry Zachodnie. Charakterystycznym punktem na trasie jest Chuda Przełączka ( 1858 m ). To miejsce gdzie można odbić na szlak zielony do Doliny Tomanowej. Jednocześnie jest to idealne miejsce żeby zebrać siły na ostatni fragment podejścia na Ciemniak
Sam Ciemniak jest pierwszym z czterech szczytów należących do masywu Czerwonych Wierchów. Nazwa pochodzi od ciemnych skał budujących jego północne stoki. Ze szczytu rozpościera się imponująca panorama obejmująca między innymi Giewont, Kominiarski Wierch oraz liczne szczyty słowackiej części Tatr, przede wszystkim Krywań. Nam jednak pogoda spłatała tego dnia figla, ponieważ w momencie wejścia na szczyt wszelkie widoki zasłoniła mgła. Jak się miało później okazać, była to tylko chwila, niemniej jednak zrobiło się klimatycznie.




Krzesanica ( 1122 m n.p.m ) – najwyższy szczyt Czerwonych Wierchów
Z Ciemniaka ruszamy szeroką granią w kierunku Krzesanicy. Odcinek ten należy do najprzyjemniejszych fragmentów całej wycieczki. Ścieżka jest dobrze wydeptana, a różnice wysokości niewielkie.
Krzesanica (2122 m n.p.m.) jest najwyższym szczytem Czerwonych Wierchów. Jej charakterystycznymi elementami są: wapienna ściana opadająca od północy i liczne kopczyki z kamieni ułożone na szczycie. To jedno z najlepszych miejsc na dłuższy postój i podziwianie panoramy Tatr.





Małołączniak ( 2096 m n.p.m )– widok na Dolinę Małej Łąki
Kolejnym celem jest Małołączniak. Po drodze nieustannie towarzyszą nam rozległe widoki na Podhale oraz Tatry Wysokie. Ze szczytu Małołączniaka doskonale prezentuje się Dolina Małej Łąki, do której będziemy schodzić pod koniec wycieczki. Przy dobrej pogodzie można stąd podziwiać również Orlą Perć oraz najwyższy szczyt Polski – Rysy.
Na Małołączniak możemy wejść bezpośrednio niebieskim szlakiem z Przysłopu Miętusiego. Jest to ciekawa, aczkolwiek trudniejsza droga na Czerwone Wierchy. Jeśli startujesz z Kir i zamierzasz wychodzić niebieskim szlakiem na Małołączniak, to następnie polecam drogę w kierunku Ciemniaka i zejście na Chudą Przełączkę i na Halę Ornak przez Dolinę Tomanową.




Kopa Kondracka (2005 m n.p.m.) – ostatni szczyt na trasie
Ostatnim z Czerwonych Wierchów jest Kopa Kondracka. Choć jest najniższym szczytem w grani, oferuje jedne z najpiękniejszych widoków na Giewont oraz Kasprowy Wierch. To idealne miejsce na ostatni odpoczynek przed zejściem. Stąd dobrze widać niemal całą trasę, którą pokonaliśmy od Ciemniaka.



Zejście żółtym szlakiem do Doliny Małej Łąki
Z Kopy Kondrackiej schodzimy żółtym szlakiem w kierunku Przełęczy Kondrackiej, a następnie do Doliny Małej Łąki. Początkowo szlak prowadzi po kamienistym terenie, jednak niżej przechodzi w wygodną ścieżkę biegnącą przez kosodrzewinę i las. Zejście jest stosunkowo długie, ale oferuje piękne widoki na otaczające dolinę szczyty. Dolina Małej Łąki zachwyca spokojem i zdecydowanie mniejszym ruchem turystycznym niż sąsiednia Dolina Kościeliska czy Dolina Strążyska.



Powrót czarnym szlakiem do Kir
Po dotarciu do wylotu Doliny Małej Łąki kierujemy się czarnym szlakiem prowadzącym z powrotem do Kir. Ostatni odcinek jest łatwy i pozwala spokojnie zakończyć całodzienną wycieczkę. Przy odejściu niebieskiego szlaku na Małołączniak warto na kilka minut odpocząć na ławeczce z pięknym widokiem na przebytą trasę. Po kilku kilometrach marszu wracamy do punktu startu, zamykając jedną z najpiękniejszych pętli w Tatrach Zachodnich.


Najważniejsze informacje
- Długość trasy – około 18 km ( można wejść jeszcze na Giewont )
- Czas przejścia 7–9 godzin (w zależności od tempa i liczby postojów)
- Suma podejść – około 1500 m
- Trudność – średnia. Brak tu trudności technicznych, ale trasa jest dość długa. W kiepską pogodę Czerwone Wierchy mogą być trudne pod względem nawigacyjnym
- Najlepszy termin: to piękna trasa o każdej porze roku, ale najlepiej Czerwone Wierchy wyglądają jesienią. Wówczas można zrozumieć skąd wzięła się nazwa. Dla bardziej doświadczonych turystów polecam też taką trasę zimą.
Czy warto przejść Czerwone Wierchy?
Czerwone Wierchy z Kir przez Ciemniak, Krzesanicę, Małołączniak i Kopę Kondracką to jedna z najbardziej satysfakcjonujących wycieczek w polskich Tatrach. Trasa oferuje wyjątkowe panoramy, możliwość zdobycia czterech dwutysięczników oraz kontakt z charakterystycznym krajobrazem Tatr Zachodnich. Jeśli szukasz całodniowej górskiej wycieczki z pięknymi widokami i bez większych trudności technicznych, Czerwone Wierchy będą doskonałym wyborem.

- Magurka Wilkowicka – pętla z WilkowicMagurka Wilkowicka ( 909 m n.p.m.) – to czwarty co do wysokości szczyt Beskidu Małego. To często odwiedzana góra ze schroniskiem i weekendami można spotkać tu tłumy turystów. Najbardziej popularnym… Dowiedz się więcej: Magurka Wilkowicka – pętla z Wilkowic
- Wschód słońca na Skrzycznem i wojna zimy z jesieniąListopad to miesiąc, gdy często jesień przeplata się z zimą. Jeszcze kilka lat temu śnieg w tym miesiącu nie był niczym dziwnym. Aktualnie białą pokrywę w listopadzie w Polsce możemy… Dowiedz się więcej: Wschód słońca na Skrzycznem i wojna zimy z jesienią
- Ścieżka Hochbergów – jesienny spacer wokół Zamku KsiążJesień to wyjątkowy czas na odkrywanie miejsc, które łączą piękno przyrody z ciekawą historią. Jednym z takich zakątków Dolnego Śląska jest okolica Zamku Książ, gdzie monumentalna rezydencja góruje nad okolicą.… Dowiedz się więcej: Ścieżka Hochbergów – jesienny spacer wokół Zamku Książ
- Broumowskie Ściany – mniej znane skalne miasto w CzechachOdnosimy wrażenie, że Czechy to kraj niedoceniany jeśli chodzi o atrakcje turystyczne. Z jednej strony nasi południowi sąsiedzi nie mają dostępu do morza, nie ma też w Czechach wysokich gór.… Dowiedz się więcej: Broumowskie Ściany – mniej znane skalne miasto w Czechach
- Jajce – Co zobaczyć podczas jednodniowej wycieczki.Bośnia i Hercegowina potrafi zaskoczyć miejscami, w których historia przeplata się z niezwykłą przyrodą. Jednym z takich miejsc jest miejscowość Jajce – niewielkie miasto, które ma naprawdę sporo do zaoferowania.… Dowiedz się więcej: Jajce – Co zobaczyć podczas jednodniowej wycieczki.
- Beskidzkie Grónie jesień – ostatni pieszy rajd w tym rokuW tym roku rozpoczęliśmy przygodę z pieszym rajdem górskim Beskidzkie Grónie. Mięliśmy okazję wziąć udział w edycji zimowej, wiosennej i letniej. Czas szybko leci i w październiku przyszła kolej ja… Dowiedz się więcej: Beskidzkie Grónie jesień – ostatni pieszy rajd w tym roku
Alpy Austria Barcelona Beskidy Beskidzkie Grónie Beskid Śląski Beskid Żywiecki Bośnia i Hercegowina Błatnia Chorwacja City Break Czarnogóra Czechy Dachstein Dolny Śląsk DOlomity Durmitor Europa Ferraty Grecja Góry Góry na Słowacji Góry Stołowe Góry z dziećmi Hiszpania Korona Gór Brennej Korona Gór Polski Książki Malinowska Skała Maroko Mała Fatra Podróże po Europie Polska Recenzja książki Skalne Miasta Słowacja Słowenia Tatry Tatry Słowackie Tatry Wysokie Tatry Zachodnie Via Ferrata Wielka Fatra Węgry Włochy






