Zimowy Kościelec i Dolina Gąsienicowa

Kościelec to jeden z najpiękniejszych tatrzańskich szczytów. Osobiście mam do niego wielki sentyment, ponieważ był to mój pierwszy szczyt zdobyty w Tatrach. Dotychczas byłem na Kościelcu trzy razy. Dwukrotnie latem i raz późną jesienią. Zwłaszcza listopadowe wejście stanowiło wyzwanie, ponieważ szlak był wówczas mocno oblodzony. Tym razem podjąłem próbę zimowego wejście na „tatrzański Mattehorn”. Warunki w dniu 1 marca 2025 roku nie należały do łatwych, choć pogoda była piękna. Zapraszam na relację z wycieczki.

Spis treści hide

1 Czarny szlak z Brzezin do Murowańca

2 Zielona Dolina Gąsienicowa

3 Przełęcz Karb i atak szczytowy

4 Wycofanie spod szczytu

5 Powrót

Trasa: Brzeziny – Brzeziny | mapa-turystyczna.pl

Czarny szlak z Brzezin do Murowańca

Wędrówkę zaczynam w Brzezinach, gdzie swój początek ma szlak czarny. Jest to wygodna i szeroka droga, którą docieram do schroniska Murowaniec na Hali Gąsienicowej. Idę tym szlakiem po raz pierwszy i muszę przyznać, że jest to bardzo wygodna opcja, jeśli planujemy działalność wyżej w górach. Szlak jest łagodny i bez większego zmęczenia można dotrzeć do punktu startowego faktycznej działalności górskiej. Oczywiście szlaki z Kuźnic przez Boczań, czy Dolinę Jaworzyny są bardziej widokowe, jednak jednocześnie są bardziej męczące. Dodam jeszcze, że szlak czarny nie jest całkowicie pozbawiony widoków, te bowiem otwierają się w końcowym fragmencie podejścia.

Zielona Dolina Gąsienicowa

Na Przełęcz Karb, z której zaczyna się końcowe podejście na Kościelec, można się dostać z dwóch stron. Dotychczas za każdym razem, gdy wchodziłem na Kościelec, startowałem spod Czarnego Stawu Gąsienicowego, ale tym razem decyduję się na podejście z drugiej strony, a więc z Zielonej Doliny Gąsienicowej. Podyktowane to jest faktem dużej ilości świeżego śniegu, a co za tym idzie potencjalnego zagrożenia lawinowego. Delektuję się więc widokami na Kasprowy Wierch i Świnicę. Pogoda jest wspaniała, ale mam świadomość, że wyżej warunki mogą być trudne. Po drodze spotykam kilku turystów, którzy nie zdecydowali się na Kościelec tego dnia, niemniej sam nie rezygnuję z chęci zdobycia szczytu.

Przełęcz Karb i atak szczytowy

Na Przełęcz Karb idzie się dość komfortowo. Szlak jest dobrze przetarty, zaczyna jednak wiać i coraz dotkliwiej odczuwam chłód. Po krótkim odpoczynku decyduję, że ruszam w górę. Na tym etapie mam już pewność, że nie będzie łatwo. Śnieg nie jest dobrze związany, a pod nim skutecznie ukryła się warstwa lodu. Ślad od przełęczy jest słaby. Wyżej tego dnia podążyło ledwie kilka osób, niemniej rozpoczynam wspinaczkę. Sprzęt zimowy jest absolutnie niezbędny. Bez czekana i raków nie próbowałbym nawet wychodzić tego dnia na Kościelec, a nawet posiadanie tych akcesoriów nie powoduje całkowitego poczucia bezpieczeństwa. Mijam kolejne osoby, które zrezygnowały ze zdobycia szczytu i w końcu sam podejmuję decyzję o odwrocie.

Wycofanie spod szczytu

Zejście jest jeszcze trudniejsze od podejścia. Przyczepność nawet w rakach jest słaba, a śnieg wyjeżdża spod nóg. Ostrożnie stawiam każdy krok i w końcu udaje się bezpiecznie zejść na Karb. Tutaj zebrała się spora grupa ludzi, część decyduje się próbować szczęścia, a część słuchając schodzących nie podejmuje wyzwania. Później, gdy wrzuciłem relację na Instagram napisała do mnie jedna z osób będąca tego dnia na Karbie. Sama nie zdecydowała się na wejście, ale za to widziała jak w okolicy zeszła mała lawina i lekko przysypała kilku ludzi. Utwierdziło mnie to w przekonaniu, że jeśli czuję jakiś niepokój w górach, to warto posłuchać wewnętrznego głosu i się wycofać zanim dojdzie do wypadku.

Powrót

Schodzę do Zielonej Doliny i wracam do samochodu tą samą drogą, którą rano pokonywałem w odwrotnym kierunku. Choć nie zdobyłem szczytu, to jednak zebrałem sporo cennego doświadczenia. Zima w Tatrach to nie przelewki i należy mierzyć siły na zamiary. Moje dotychczasowe wycieczki w wyższe partie Tatr za każdym razem miały miejsce w super warunkach, a tutaj miałem okazję na własnej skórze doświadczyć czegoś innego. Schodzę spokojnie i cieszę się możliwością przebywania w górach. Jestem w pełni usatysfakcjonowany. Na Kościelec na pewno jeszcze wrócę.